|
|
Voor
meer uitleg over de kunstwerken:
glijd met de muisaanwijzer boven de verschillende locaties...
Caroline
Coolen
(°1975, Bree)
”Viewmaster”
– 2005, polyester – aluminium
(staat
op luifel voormalig goederenstation)

Voor
de beeldhouwster Caroline Coolen is het maakproces
de bron van creatieve energie. Het is tijdens dat
proces dat betekenissen zich ontwikkelen, dat tegenstellingen
zich aandienen, dat boeiende evoluties ontstaan,
dat een ‘beeld’ tot stand komt dat moet
gezien worden, en niet in een concept of idee moet
blijven steken. In dat beeld blijft het maakproces
zichtbaar: het laat zijn sporen na, het onaffe wordt
niet weggecamouffleerd, het onverwachte niet gecensureerd. |
Caroline
Coolen
(°1975, Bree)
“Pseudo
Quercus Giganteus” – 2002, polyester
(staat
op rond punt aan sasbrug)

Voor
de beeldhouwster Caroline Coolen is het maakproces
de bron van creatieve energie. Het is tijdens dat
proces dat betekenissen zich ontwikkelen, dat tegenstellingen
zich aandienen, dat boeiende evoluties ontstaan,
dat een ‘beeld’ tot stand komt dat moet
gezien worden, en niet in een concept of idee moet
blijven steken. In dat beeld blijft het maakproces
zichtbaar: het laat zijn sporen na, het onaffe wordt
niet weggecamouffleerd, het onverwachte niet gecensureerd. |
Raphaël
August Opstaele
(°1934, Leffinge)
“Wereldwindorgel”
– 1985
(achter
de kerk van de Bosmolens)
 |
Het
wereldwindorgel is een rondreizend klankmonument
dat openbare concerten produceert. Het is opgebouwd
uit bamboestokken die door de wind bespeeld
worden. |
|
Wouter
Decorte
(°1974, Roeselare)
“Stad
in evolutie” – 2009
(voor
De Leest)

In
zijn oeuvre probeert Wouter Decorte structuren te
ontwikkelen die een invloed kunnen hebben op de
huidige manier van bouwen. Al eeuwen lang wordt
er statisch gebouwd, beweging wordt gezien als een
zwakte. Echter, dynamiek kan ook een kans zijn.
Indien een gebouw zijn geraamte zou kunnen veranderen
of zijn spieren zou kunnen aanspannen tegen de wind,
dan zou de constructie veel optimaler kunnen zijn.
In “Stad in Beweging” wordt deze gedachte
uitgewerkt.
Daarenboven wordt ook u, het publiek, aangesproken.
U krijgt de kans zelf te gaan bepalen welke vorm
het werk dient aan te nemen door het te gaan manipuleren.
Op die manier wordt ook u een beetje kunstenaar!
|
Paul
Segers
(°1976, Eindhoven)
“GHP-07”
– 2009
(staat
tussen ISO en De Leest)

GHP-07 benadrukt de contrasten tussen oud en nieuw,
met een voorliefde voor architectuur, agricultuur
en industrie. In GHP-07 wordt het verleden van de
site letterlijk uit de bodem gezogen en verwerkt,
om op die manier nieuwe energie te geven aan heden
en toekomst.
|
Karl
Philips
(°1984, Kinrooi)
“Basement”
– 2009
(aan
de melkmarkt)

Karl Philips bewandelt voortdurend de dunne lijn
tussen maatschappij en marginaliteit. De witte caravan
is geen droomwoning, wel integendeel, maar ze kan
wel gebruikt worden. Hiermee maakt Karl Philips
een statement, roept hij maatschappelijke vragen
op: over huisvesting, over sans-papiers, over onze
consumptiemaatschappij. |
Peter
De Cupere
(°1970, Leuven)
“Scentedo2”
– 2009
(tankstation
LuckOil, brug Emelgem)

Peter De Cupere vindt dat geur in onze maatschappij
wordt ondergewaardeerd en vraagt in zijn werk aandacht
voor de zinnenprikkelende aspecten van geur en het
appelleren aan herinneringen. In zijn werk staat
de beleving centraal. De installaties zijn als het
ware interactief. Met “Scentedo2” geeft
De Cupere commentaar op het fenomeen geurhinder
en hoe belastend dat kan zijn voor een samenleving.
Met dit werk relativeert hij deze negatieve geurbeleving.
Hij creëert een contrast met prettige geuren.
Tijdens de winterperiode is dit werk enkel te bezichtigen
als sculptuur, vanaf mei kan ook een interactieve
waarneming plaatsvinden. Dankzij de warmere buitentemperaturen
zullen er dan ook effectief geuren getankt kunnen
worden.
|
Lotte
Van den Audenaeren (°1979, Duffel)
“Whatever”
– 2009
(gebouw
Eperon d’Or)
 |
Lotte
Van den Audenaeren voegt zaken toe aan de
omgeving, op die manier gaat de omgeving ook
deel uitmaken van het werk. Het gebouw Eperon
d’Or wordt door de ingrepen van Lotte
Van den Audenaeren opnieuw in de belangstelling
geplaatst, het krijgt zijn grandeur van weleer
terug.
Zo
ent het werk zich op het verleden en krijgt
het een nieuwe plaats in de constellatie van
het heden, als belofte naar de toekomst.
|
|
Louis
De Cordier
(°1978, Oostende)
“Sauna
(fire-module)” – 2005 –
gewapend beton
(binnenplein
’t SoK)

Kunstenaar
Louis de Cordier appelleert aan de renaissance,
de tijd toen een wetenschapper ook filosoof en kunstenaar
was. Zijn werk onderzoekt de relaties tussen mens,
natuur en technologie in de vorm van projecten,
installaties en architecturale modules met organische
vormen die men met zich kan meenemen, net zoals
in de natuur sommige dieren hun huis meedragen.
Elke sculptuur is een plaats om afgeschermd van
de buitenwereld te verblijven, te overleven.
|
|
|
|
|
|
| |
« |
|
|
|
| |
Stadsbestuur
Izegem © 2010 |
|
|
|
|