De stadstentoonstelling

"IEDEREEN CURATOR" »

Kiezen is (ook) een kunst !!! »

Voor meer uitleg over de kunstwerken: glijd met de muisaanwijzer boven de verschillende locaties... Caroline Coolen (°1975, Bree) ”Viewmaster” – 2005, polyester – aluminium   (staat op luifel voormalig goederenstation)     Voor de beeldhouwster Caroline Coolen is het maakproces de bron van creatieve energie. Het is tijdens dat proces dat betekenissen zich ontwikkelen, dat tegenstellingen zich aandienen, dat boeiende evoluties ontstaan, dat een ‘beeld’ tot stand komt dat moet gezien worden, en niet in een concept of idee moet blijven steken. In dat beeld blijft het maakproces zichtbaar: het laat zijn sporen na, het onaffe wordt niet weggecamouffleerd, het onverwachte niet gecensureerd.   Caroline Coolen (°1975, Bree) “Pseudo Quercus Giganteus” – 2002, polyester   (staat op rond punt aan sasbrug)     Voor de beeldhouwster Caroline Coolen is het maakproces de bron van creatieve energie. Het is tijdens dat proces dat betekenissen zich ontwikkelen, dat tegenstellingen zich aandienen, dat boeiende evoluties ontstaan, dat een ‘beeld’ tot stand komt dat moet gezien worden, en niet in een concept of idee moet blijven steken. In dat beeld blijft het maakproces zichtbaar: het laat zijn sporen na, het onaffe wordt niet weggecamouffleerd, het onverwachte niet gecensureerd.   Raphaël August Opstaele (°1934, Leffinge) “Wereldwindorgel” – 1985   (achter de kerk van de Bosmolens)   Het wereldwindorgel is een rondreizend klankmonument dat openbare concerten produceert. Het is opgebouwd uit bamboestokken die door de wind bespeeld worden.     Wouter Decorte (°1974, Roeselare) “Stad in evolutie” – 2009   (voor De Leest)     In zijn oeuvre probeert Wouter Decorte structuren te ontwikkelen die een invloed kunnen hebben op de huidige manier van bouwen. Al eeuwen lang wordt er statisch gebouwd, beweging wordt gezien als een zwakte. Echter, dynamiek kan ook een kans zijn. Indien een gebouw zijn geraamte zou kunnen veranderen of zijn spieren zou kunnen aanspannen tegen de wind, dan zou de constructie veel optimaler kunnen zijn. In “Stad in Beweging” wordt deze gedachte uitgewerkt. Daarenboven wordt ook u, het publiek, aangesproken. U krijgt de kans zelf te gaan bepalen welke vorm het werk dient aan te nemen door het te gaan manipuleren. Op die manier wordt ook u een beetje kunstenaar!       Paul Segers (°1976, Eindhoven) “GHP-07” – 2009   (staat tussen ISO en De Leest)     GHP-07 benadrukt de contrasten tussen oud en nieuw, met een voorliefde voor architectuur, agricultuur en industrie. In GHP-07 wordt het verleden van de site letterlijk uit de bodem gezogen en verwerkt, om op die manier nieuwe energie te geven aan heden en toekomst.     Karl Philips (°1984, Kinrooi) “Basement” – 2009   (aan de melkmarkt)     Karl Philips bewandelt voortdurend de dunne lijn tussen maatschappij en marginaliteit. De witte caravan is geen droomwoning, wel integendeel, maar ze kan wel gebruikt worden. Hiermee maakt Karl Philips een statement, roept hij maatschappelijke vragen op: over huisvesting, over sans-papiers, over onze consumptiemaatschappij. Peter De Cupere (°1970, Leuven) “Scentedo2” – 2009   (tankstation LuckOil, brug Emelgem)     Peter De Cupere vindt dat geur in onze maatschappij wordt ondergewaardeerd en vraagt in zijn werk aandacht voor de zinnenprikkelende aspecten van geur en het appelleren aan herinneringen. In zijn werk staat de beleving centraal. De installaties zijn als het ware interactief. Met “Scentedo2” geeft De Cupere commentaar op het fenomeen geurhinder en hoe belastend dat kan zijn voor een samenleving. Met dit werk relativeert hij deze negatieve geurbeleving. Hij creëert een contrast met prettige geuren. Tijdens de winterperiode is dit werk enkel te bezichtigen als sculptuur, vanaf mei kan ook een interactieve waarneming plaatsvinden. Dankzij de warmere buitentemperaturen zullen er dan ook effectief geuren getankt kunnen worden. Lotte Van den Audenaeren (°1979, Duffel) “Whatever” – 2009   (gebouw Eperon d’Or)   Lotte Van den Audenaeren voegt zaken toe aan de omgeving, op die manier gaat de omgeving ook deel uitmaken van het werk. Het gebouw Eperon d’Or wordt door de ingrepen van Lotte Van den Audenaeren opnieuw in de belangstelling geplaatst, het krijgt zijn grandeur van weleer terug.   Zo ent het werk zich op het verleden en krijgt het een nieuwe plaats in de constellatie van het heden, als belofte naar de toekomst. Louis De Cordier (°1978, Oostende) “Sauna (fire-module)” – 2005 – gewapend beton   (binnenplein ’t SoK)     Kunstenaar Louis de Cordier appelleert aan de renaissance, de tijd toen een wetenschapper ook filosoof en kunstenaar was. Zijn werk onderzoekt de relaties tussen mens, natuur en technologie in de vorm van projecten, installaties en architecturale modules met organische vormen die men met zich kan meenemen, net zoals in de natuur sommige dieren hun huis meedragen. Elke sculptuur is een plaats om afgeschermd van de buitenwereld te verblijven, te overleven.